Hμερίδα CSR 2012: Ώρα ευθύνης!

Ανάκτηση Εμπιστοσύνης - Επιχειρησιακή ετοιμότητα.

To Ινστιτούτο Επικοινωνίας και το Ελληνικό Δίκτυο για την ΕΚΕ οργανώνουμε μαζί Ημερίδα για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και τις εξελίξεις στον Ελληνικό και το διεθνή χώρο συνδυάζοντας την παρουσίαση της έρευνας Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Υπεύθυνη Κατανάλωση - CSR 2012 (που σχεδιάστηκε και υλοποιείται για όγδοη φορά από το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, με τη συνεργασία του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και την MRB) με δημόσια συζήτηση πάνω στην αναγκαιότητα και τις προκλήσεις της ΕΚΕ στο σημερινό ιδιαίτερα δυσχερές περιβάλλον παρατεταμένης κρίσης.

Περισσότερες πληροφορίες και το πρόγραμμα θα βρείτε εδώ

 

Για εγγραφή στην Ημερίδα CSR 2012 κλικ ΕΔΩ

* H εγγραφή σας είναι απαραίτητη.

Νέα έρευνα για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη-CSR 2010

Θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε να πάρετε μέρος στην έρευνα για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη-CSR 2010b, η οποία απευθύνεται σε στελέχη επιχειρήσεων και έχει στόχο να καταγράψει τις απόψεις τους σε αντιπαράθεση με αυτές των καταναλωτών (Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Υπεύθυνη Κατανάλωση CSR 2010 που διεξάγεται διεθνώς σε συνεργασία με τη GlobeScan το Πάντειο Πανεπιστήμιο και την MRB Ηellas).

Μπορείτε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο της έρευνας: Κάνετε κλικ εδώ
Τα ευρήματα θα παρουσιαστούν σε εκδήλωση που θα γίνει στις 5 Μαίου 2010.

Εάν ενδιαφέρεστε να είστε χορηγός της έρευνας και της εκδήλωσης επικοινωνήστε στο info@ioc.gr ή στο τηλ. 2103318065.

Η έρευνα για την ΕΚΕ- CSR 2009. Συνοπτικά ευρήματα.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στις 16 Ιουνίου 2009, σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Επικοινωνίας, στο Ιωνικό Κέντρο. Τα συνοπτικά ευρήματα της έρευνας CSR 2009 μπορείτε να τα κατεβάσετε από ΕΔΩ. (απευθείας link εδώ).

Η ομιλία του Προέδρου του Ινστιτούτου Επικοινωνίας κ. Δημήτρη Γ. Μαύρου:

Κυρίες και Κύριοι
Σας καλωσορίζω στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της πέμπτης ετήσιας έρευνας για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη.
Το σημαντικό εύρημα της φετινής έρευνας είναι ότι έχουμε αύξηση της σημασίας της ΕΚΕ στην συνείδηση αλλά και στη συμπεριφορά των πολιτών /καταναλωτών. Όπως επίσης διαπιστώνουμε ενδυνάμωση της πεποίθησης ότι μια επιχείρηση/ οργανισμός συμπεριφέρεται υπεύθυνα πρώτα όταν λειτουργεί σωστά η ίδια και δεύτερον όταν συμβάλλει και βοήθα την κοινωνία. Θα ακούσετε αναλυτικά τα αποτελέσματα από τον κ. Μαύρο και την κα Τσακαρέστου.

Εγώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για τη σημασία της Εταιρικής Ευθύνης και το ρόλο της σε περίοδο κρίσης και ύφεσης της οικονομίας.
Η πρώτη άποψη υποστηρίζει ότι σε περιόδους που η οικονομία και οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα που εκδηλώνονται με πτώση σε πωλήσεις και μερίδια αγοράς και οι καταναλωτές περιορίζουν τις αγορές τους και αναζητούν φθηνότερα προϊόντα και υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις είναι διστακτικές στο να επενδύσουν σε δραστηριότητες Εταιρικής Ευθύνης και περιορίζουν τις ενέργειες τους σε αυτόν τον χώρο.

Η άλλη άποψη υποστηρίζει ότι σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες σαν αυτές που ζούμε σήμερα, οι επιχειρήσεις που έχουν αντιληφθεί το ρόλο και τη σημασία της Εταιρικής Ευθύνης ενισχύουν τις ενέργειες τους στον τομέα αυτό γιατί αντιλαμβάνονται ότι αγορά και καταναλωτές το απαιτούν αλλά και γιατί είναι πεπεισμένες ότι επενδύοντας σε ενέργειες Εταιρικής Ευθύνης συμβάλλουν θετικά στην βιωσιμότητα και τη αειφόρο ανάπτυξή τους.

Προσωπικά είμαι οπαδός της δεύτερης άποψης. Και αυτό γιατί μου το λέει η απλή λογική αλλά και γιατί η ενδελεχής ανάλυση των αγορών και της στάσης των καταναλωτών σήμερα μας δείχνει την απαίτηση που έχουν από τις επιχειρήσεις να κατέβουν από τον εταιρικό πύργο τους, να αφουγκρασθούν τις ανάγκες τους και προσαρμοσθούν σε αυτές. Σήμερα, οι καταναλωτές περιμένουν από τα αγαπημένα τους προϊόντα να ανταποκριθούν είτε μειώνοντας την τιμή τους, είτε δημιουργώντας προγράμματα και προϊόντα που ωφελούν την κοινωνία και τους καταναλωτές.

Η καλή εταιρική διακυβέρνηση και η εφαρμογή Εταιρικής Ευθύνης από επιχειρήσεις και οργανισμούς είναι για μένα ο συνεκτικός ιστός που εγγυάται το καλό εργασιακό περιβάλλον και την υπευθυνότητα απέναντι στην αγορά, στο περιβάλλον και στην κοινωνία

Πιστεύω ότι τώρα περισσότερο παρά ποτέ, με την διεθνή κρίση να έχει επηρεάσει σχεδόν όλες τις αγορές, και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών για τις επιχειρήσεις να έχει υποστεί σημαντική φθορά, η προσήλωση στην στρατηγική της βιώσιμης ανάπτυξης και η ένταξη σ’ αυτή των πρακτικών και πολιτικών της Εταιρικής Ευθύνης, αποδεικνύεται απολύτως αναγκαία. Μπορώ και υποστηρίζω αυτή την θέση γιατί έχουμε συγκεκριμένες μετρήσεις που μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ΕΚΕ συμβάλλει στην βελτίωση της οικονομικής απόδοσης των επιχειρήσεων.

Πιο συγκεκριμένα δυο πρόσφατες μελέτες, μια στις Ηνωμένες Πολιτείες και μια στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε σημαντικό δείγμα επιχειρήσεων εισηγμένων στο χρηματιστήριο αξιών, κατέδειξαν ότι η στρατηγική της βιώσιμης ανάπτυξης και η εφαρμογή πρακτικών Εταιρικής Ευθύνης είχαν σημαντική επίδραση στο κόστος του εξωτερικού δανεισμού, στην απόδοση των επενδεδυμένων κεφαλαίων και στη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης.

Κλείνοντας θέλω να προσθέσω ότι το Ινστιτούτο Επικοινωνίας συνεργάζεται με όλους τους φορείς που ασχολούνται με την Εταιρική Ευθύνη. Τα τελευταία χρόνια με την πρωτοβουλία της ετήσιας έρευνας για την ΕΚΕ έχει μεταξύ άλλων μόνιμο υποστηρικτή το Δίκτυο για την ΕΚΕ., από πέρυσι που ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Εταιρικής Ευθύνης, το Ινστιτούτο Επικοινωνίας υποστηρίζει την καθιέρωση του πρώτου Εθνικού Δείκτη του CR Index, για την Εταιρική Ευθύνη.
Πιστεύουμε ότι ο CRIndex είναι απαραίτητος και σαν benchmarking αλλά και σαν μέτρηση που θα μας επιτρέψει να βελτιώσουμε και να ασχοληθούμε με επαγγελματισμό και σοβαρότητα με την Εταιρική Ευθύνη. αφού μετράει την απόδοση επιχειρήσεων και οργανισμών και την επίδραση
στην κοινωνία,
στο περιβάλλον
στην αγορά και τους καταναλωτές,
στους εργαζομένους.

Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας είναι ότι αν πραγματικά νοιαζόμαστε να πάει η χώρα μας καλύτερα πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις να είμαστε ανοικτοί σε συνεργασίες και να ενεργούμε με γνώμονα το κοινό καλό. Εμείς στο Ινστιτούτο Επικοινωνίας το έχουμε αποδείξει και θα συνεχίσουμε την στρατηγική του ανοικτού διάλογου και των συνεργασιών προς κάθε ενδιαφερόμενο φορέα.

Αντίδοτο στην κρίση. Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη & Υπεύθυνη Κατανάλωση

Tο Ινστιτούτο Επικοινωνίας, σχεδίασε και υλοποίησε, για πέμπτη φορά στην Ελλάδα, τη μεγάλη αντιπροσωπευτική ποσοτική έρευνα CSR 2009 για την «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και την Υπεύθυνη Κατανάλωση» σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.
Η έρευνα, η οποία πραγματοποιείται ταυτόχρονα σε άλλες 31 χώρες, διενεργείται με την άδεια της καναδικής εταιρείας δημοσκοπήσεων GlobeScan Inc. η οποία ειδικεύεται σε θέματα διερεύνησης της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης σε παγκόσμιο επίπεδο. Το τεχνικό μέρος της έρευνας πραγματοποίησε η MRB Hellas.
Στη φετινή έρευνα περιλαμβάνεται για δεύτερη φορά και η διερεύνηση της Κοινωνικής Ευθύνης των ΜΜΕ, στο πλαίσιο της οποίας ανιχνεύονται οι προσδοκίες και οι απόψεις των πολιτών για την Υπευθυνότητα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης καθώς και ο ρόλος τους απέναντι στη Δημοκρατική Κοινωνία και το Περιβάλλον.







Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων, θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 16 Ιουνίου και ώρα 12.00 στο Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα.

View Larger Map

Έρευνα για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και την Υπεύθυνη Κατανάλωση-CSR 2008

Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 3 Ιουνίου 2008, στο Μέγαρο Διοικητού Θ. Καρατζά της ETE παρουσία 200 εκπροσώπων του ευρύτερου ακαδημαϊκού χώρου, της πολιτείας, υψηλόβαθμων στελεχών επιχειρήσεων του χώρου της επικοινωνίας και μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών και μελών του Ινστιτούτου Επικοινωνίας.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του και απεύθυνε χαιρετισμό ο κ. Γ. Βλάχος, Υφυπουργός Ανάπτυξης. Η παρουσίαση και ο σχολιασμός των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε από τον κ. Δ. Α. Μαύρο, Διευθύνοντα Σύμβουλο της MRB HELLAS και την Δρ. Μπέττυ Τσακαρέστου, Επίκουρη Καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ την εκδήλωση χαιρέτησαν ο κ. Δημήτρης Γ. Μαύρος, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Επικοινωνίας και η κα Ρένα Κουμάντου, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου για την ΕΚΕ.

Η έρευνα, η οποία πραγματοποιείται σε 32 χώρες, διεξήχθη στην Ελλάδα το Δεκέμβριο του 2007- Ιανουάριο 2008, σε δείγμα 1001 πολιτών. Διενεργείται από μεγάλους φορείς επικοινωνίας και έρευνας αγοράς σε κάθε χώρα, με την άδεια της καναδικής εταιρείας δημοσκοπήσεων GlobeScan Inc. ειδικής σε θέματα διερεύνησης της ΕΚΕ σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συνοπτικά ευρήματα της έρευνας μπορείτε να δείτε ΕΔΩ

Σχολιασμός της έρευνας για τα ΜΜΕ

Έρευνα του Ινστιτούτου Επικοινωνίας για τα ελληνικά ΜΜΕ

Μέσα Μαζικής Αναξιοπιστίας

Του Επαμεινώνδα Τσάκαλου (Marketing Week)

Σε μια εποχή όπου η δημοσιογραφική δεοντολογία έχει υποκατασταθεί από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, το μεροληπτικό σχολιασμό, την ελλιπή ενημέρωση και τις τηλε-φανφάρες, μπορεί να λυθεί ο «γόρδιος δεσμός» της αναξιοπιστίας;

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα αποκαλούμε, όμως, εν έτει 2008, ίσως ταιριάζει περισσότερο ο όρος «Μέσα Μερικής Ενημέρωσης». Και αυτό γιατί πλέον λιγότερο ενημερώνουν και περισσότερο φλυαρούν, υπεκφεύγουν, προπαγανδίζουν και «»μουτζουρώνουν» το κάθε άλλο παρά λευκό «ποινικό μητρώο» τους. Μια νοσηρή πραγματικότητα, η οποία επιβεβαιώνεται και από τα ευρήματα της πανελλαδικής έρευνας για τα ΜΜΕ που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Επικοινωνίας σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Κάθε εκπρόσωπος της «Τέταρτης Εξουσίας» έχει την ηθική υποχρέωση να ενημερώνει και δη αξιόπιστα. Και όμως στην Ελλάδα ολοένα και παγιώνεται η άποψη ότι αυτό που χαρακτηρίζει τα ΜΜΕ είναι πρωτίστως το έλλειμμα εγκυρότητας. Όπως παρατηρούν με θλίψη οι 3 στους 4 που συμμετείχαν στην έρευνα, τα εγχώρια ΜΜΕ είναι…αλλεργικά στην επαρκή προβολή ειδήσεων που θίγουν πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα. Γιατί; Προτού προλάβεις να πεις «διαπλοκή», η εξήγηση έρχεται δια στόματος του 92% των ερωτηθέντων: «Τα ΜΜΕ διατηρούν στενή σχέση αλληλεξάρτησης τόσο με την πολιτική εξουσία όσο και με τις διαφημιστικές εταιρείες και τους διαφημιζόμενους».

Μάλιστα… Θα μπορούσαν ενδεχομένως να προσθέσουν ότι «η γη γυρίζει» και ότι «η «Μακεδονία είναι ελληνική», εν τούτοις το 91,7% προτίμησε απλώς να επισημάνει ότι οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας «συνήθως προσπαθούν να καλύψουν τα λάθη τους, παρά να τα παραδεχτούν δημόσια». Ίσως γιατί οι περισσότεροι δημοσιογράφοι πιστεύουν-και μάλλον έχουν δίκιο- ότι σε μερικές εβδομάδες ουδείς θα θυμάται την ανακρίβεια τους.

Τι μέλλει γενέσθαι, λοιπόν, για τα εγχώρια ΜΜΕ; Και το σημαντικότερο, πώς θα μεταπειστεί η κοινή γνώμη ότι, παραδόξως, για κάποιους η δημοσιογραφία παραμένει λειτούργημα; Σύμφωνα με την έρευνα, το 91,6% περιμένει από τα ΜΜΕ να «προβάλλουν τα κύρια περιβαλλοντικά προβλήματα και να πιέζουν για την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από όλους». Και όχι μόνο. Απαιτούν από τα Μέσα να είναι υπεύθυνα απέναντι στην κοινωνία (95,7%), να ελέγχονται και να λογοδοτούν (93,8%), να επενδύουν σε ποιοτικά προγράμματα (85,2%) και να καταγγέλλουν τα κακώς κείμενα (79,1%). Πόσο πιθανό είναι άραγε να εισακούσουν τα ΜΜΕ όλες αυτές τις παραινέσεις; Τίποτα δεν αποκλείεται. Ωστόσο ακόμα και αν συμβεί αυτό, δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει η νέα τάξη πραγμάτων σε αυξημένη τηλεθέαση, κυκλοφορία και ακροαματικότητα. Πολύ απλά, διότι η πρόσφατη πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι ως λαός «απολαμβάνουμε» τα Μέσα που μας αξίζουν και (κατά βάθος) επιθυμούμε. Αλλιώς, δεν θα καθήλωνε κάθε χρόνο ο τελικός της Eurovision 3 εκατ. Έλληνες στον καναπέ τους, δεν θα κυριαρχούσαν τα μονοθεματικά Δελτία Ειδήσεων, ο περιβαλλοντικά ευαίσθητος ΣΚΑΪ δεν θα έμενε σε μονοψήφια νούμερα τηλεθέασης και εν τέλει ο μέσος ημερήσιος χρόνος τηλεθέασης δεν θα ξεπερνούσε τις 4 ώρες…

Επαμεινώνδας Τσάκαλος (Marketing Week)
Μέλος του Ινστιτούτου Επικοινωνίας

Με ξένα κόλυβα?!! Μπορώ κι εγώ!

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας, αποτελεί ένα από τα πιο hot (επιτρέψτε μου τον χαρακτηρισμό) θέματα των τελευταίων χρόνων. Εν όψει των άγιων ημερών η θερμοκρασία ανεβαίνει ακόμα πιο πολύ και το πράγμα αρχίζει να τσουρουφλάει… Όπου και να στρέψω το βλέμμα μου αντικρίζω διαφημίσεις για την υπεύθυνη δράση των επιχειρήσεων και το πόσο πολύ νοιάζονται για τον συνάνθρωπο, την κοινωνία, το περιβάλλον και για ό,τι άλλο τέλος πάντων οφείλει να νοιάζεται μια καθώς πρέπει επιχείρηση.

Θα μου πείτε «δικαίωμά της»… ο καθένας νοιάζεται και διαφημίζεται για ό,τι θέλει. Δεν θα διαφωνήσω, έτσι είναι. Ξυπνάει μια μέρα ο ιδιοκτήτης μιας φαρμακοβιομηχανίας και λέει «από αύριο, το τάδε best selling φάρμακο για την καρδιά θα διανέμεται σε όλους τους συνταξιούχους δωρεάν». Και για την υστεροφημία του, το δημοσιοποιεί… Μαγκιά του. Και μπράβο του! Και ας μην τον πούμε ‘φιλάνθρωπο’, που είναι λίγο μπανάλ,… ας τον πούμε κοινωνικά υπεύθυνο! Το δέχομαι.

Συγχωρήστε με αν δεν είμαι πλήρως ενημερωμένη, αλλά αντίστοιχο με το φυσικά υποθετικό μου παράδειγμα, δεν έχω συναντήσει στην πραγματική ζωή. Αντιθέτως, το μόνο που συνεχώς βλέπω και ακούω είναι επιχειρήσεις να μου ζητάνε να αγοράσω τα προϊόντα τους (υπερτιμημένα πολλές φορές) και να μου υπόσχονται ότι ένα μέρος (αδιευκρίνιστο πολλές φορές) θα δοθεί υπέρ κάποιου ευγενούς σκοπού (Πότε? Πού? Πώς? …αδιευκρίνιστο). Ή ακόμα χειρότερα (ίσως), να στήνουν κάποιο είδος κουμπαρά στα σημεία πώλησης που διαθέτουν και να με παροτρύνουν να συμβάλω με τον οβολό μου στο γέμισμά του. Υπέρ κάποιου ευγενούς σκοπού πάντα.

Το κορυφαίο το διάβασα πολύ πρόσφατα. «Εταιρεία παραγωγής και εμπορίας αναψυκτικών θα διαθέσει δύο νέους κωδικούς στην αγορά και μέρος των εσόδων που θα προέλθουν απ’ την πώλησή τους θα δοθούν στους πυροπαθείς.» Εξυπνότερο λανσάρισμα προϊόντος δεν έχω δει. Υποκλίνομαι! Στα ελληνικά που μιλάτε, όμως, είναι τώρα αυτό κοινωνική υπευθυνότητα???? Γιατί, αν είναι, εγώ θα γίνω η μεγαλύτερη ευεργέτης πάσης φύσεως αναξιοπαθούντων παγκοσμίως και όλων των εποχών. Τι πρόβλημα υπάρχει, να το λύσω… άμεσα. Να φτιάξω μια λίστα με τις ανάγκες του τόπου, να προτείνω τις λύσεις για την κάλυψή τους, να μου δώσετε τα χρήματα, να σώσω τον κόσμο. Αν το θέμα είναι η ανάληψη της πρωτοβουλίας, θα θυσιαστώ. Και υπόσχομαι να οργανώνω και glamorous parties για να παρουσιάζω (με την αρμόζουσα σεμνότητα πάντα) το μεγαλείο της ψυχής μου! Ειλικρινά, αυτά γίνονται και κολάζομαι, άγιες μέρες (και τις υπόλοιπες δηλαδή). Των Δημοσίων Σχέσεων δεν είμαι… υποθέτω ούτε και οι εμπνευστές των παραπάνω. Πάντως, λυπηθείτε μας… (ως καταναλώτρια μιλάω). Τα ‘λεγα και στους αγαπητούς συναδέλφους όταν παρουσιάζονταν η έρευνα για την ΕΚΕ απ’ το Ινστιτούτο. Δεν γίνεται μνημόσυνο με ξένα κόλυβα. Ο καθένας πρέπει να έχει τα δικά του… Αφενός.
Αφετέρου, δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι κοινωνικά υπεύθυνες επιχειρήσεις πρέπει να θεωρούνται εκείνες που δίνουν λεφτά στους πλημμυροπαθείς και σε άλλες ομάδες του πληθυσμού που έχουν ανάγκη. Είναι αλλουνού δουλειά αυτό.. (Θα πω και για την πολιτεία σε άλλο post, δεν είναι της παρούσης). Η δουλειά των επιχειρήσεων είναι να παράγουν ασφαλή για τους καταναλωτές προϊόντα, να μην επιβαρύνουν την κοινωνία και το περιβάλλον με εξωτερικά κόστη, να φροντίζουν (στο πλαίσιο του καπιταλισμού, εντάξει) να αμείβουν αξιοπρεπώς και δίκαια τους εργαζομένους και να αποδίδουν τα ανάλογα στην εφορία και στο ΙΚΑ. Κι αυτό μπορούν να το δημοσιοποιούν, δεν έχω αντίρρηση. Κι αν μετά από όλα αυτά έχουν διάθεση και χρήμα για χορηγίες, εντάξει, να τις κάνουν κι αυτές. Εκτός κι αν τα πρώτα είναι απολύτως αυτονόητα και η προβολή τους θα ήταν έως προσβλητική. Να το συζητήσουμε….

Μπορεί να διαφωνήσετε μαζί μου, αλλά εκείνο με τη γυναίκα του Καίσαρα εγώ το ‘χω καταλάβει αλλιώς. Φοβού αυτή που διατυμπανίζει την τιμιότητά της. Η πραγματικά τίμια συνήθως δεν πολυασχολείται!

Καλά και κοινωνικά υπεύθυνα Χριστούγεννα.

Μαρίνα Ψιλούτσικου
Μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Ινστιτούτου Επικοινωνίας
Λέκτορας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΕΚΕ και Δημόσιες Σχέσεις: Αποκαθιστώντας μια παρεξήγηση…

Ήδη από το 1973, ο Harold Burson (ιδρυτής του Παγκόσμιου Δικτύου της Βurson-Marsteller ) είχε μιλήσει για Eταιρική Kοινωνική Eυθύνη λέγοντας: ότι η “social accountability”- όπως την είχε αποκαλέσει- είναι ακόμα μία δεξιότητα management που οι επιχειρήσεις θα πρέπει να μάθουν. Μακροπρόθεσμα, η επιχείρηση που θα διακριθεί για τη διαχείριση της λειτουργίας της θα διακριθεί επίσης και για την προσαρμοστικότητα της στις κοινωνικές ανάγκες”.

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη δεν αποτελεί «περιφερειακή» δραστηριότητα για τις επιχειρήσεις. Όμως, στη χώρα μας δεν έχουμε ακόμα καταλήξει στο απόλυτο μοντέλο δράσης, κι έτσι σε πολλές περιπτώσεις, βλέπουμε να αποκαλούνται προγράμματα ΕΚΕ σποραδικές χορηγίες ή φιλανθρωπικές εκδηλώσεις - γεγονός που ερμηνεύεται εν μέρει από το ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις είναι μικρομεσαίες ή / και οικογενειακές, και η εταιρική τους υπευθυνότητα ταυτίζεται με την αντίληψη του ιδιοκτήτη περί φιλανθρωπίας. Ίσως αυτό να έχουν υπ’ όψιν τους όσοι λένε ότι η ΕΚΕ δεν είναι Δημόσιες Σχέσεις.

Κι’ όμως η ΕΚΕ αφορά κατά κύριο λόγο τη λειτουργία των Δ.Σ. σε μια επιχείρηση, με την πραγματική σημασία του όρου Δημόσιες Σχέσεις:
Η καλή εταιρική φήμη βρίσκεται στο επίκεντρο αυτών που αποκαλούμε άυλα περιουσιακά στοιχεία και εξαρτάται από τον σεβασμό, την αναγνώριση και την εμπιστοσύνη των πελατών, προμηθευτών και εν γένει των stakeholders προς την επιχείρηση. Ακόμη κι αν μια εταιρία δεν βρίσκεται ή δεν έχει βρεθεί στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου για ζητήματα που αφορούν τις επιχειρηματικές της πρακτικές, τη στάση της απέναντι στο περιβάλλον ή στα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, έχει την ευθύνη να αναπτύξει την εσωτερική της πολιτική καθώς και κώδικες συμπεριφοράς, με τέτοιο τρόπο ώστε η λειτουργία της να στηρίζεται στις εξής επίσημες, σεβαστές από όλους και δεσμευτικές για όλους αρχές, όπως π.χ. ο σεβασμός του προσωπικού, οι ίσες ευκαιρίες, η ίση μεταχείριση των δύο φύλων, των μειονοτήτων κ.ο.κ.

Αυτή η ανάπτυξη εσωτερικής πολιτικής και κώδικα δεοντολογίας / συμπεριφοράς αποτελεί το πρώτο βήμα στην υιοθέτηση του σκεπτικού ΕΚΕ. Το δεύτερο σχετίζεται με την πολιτική της επιχείρησης απέναντι σε ζητήματα που αφορούν στη λειτουργία της σε τομείς πιθανώς ευαίσθητους περιβαλλοντικά ή κοινωνικά. Πόσο η επιχείρηση παρακολουθεί τις εξελίξεις σ’ αυτό το επίπεδο, ποιο είναι το εσωτερικό σύστημα για risk assessment, ποιους μηχανισμούς έχει αναπτύξει για αποτελεσματικό issues management, ώστε να μη βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο τυχόν διαμάχης ή και απρόβλεπτης κρίσης. Τέτοια παραδείγματα έχουμε δει πολλά, και τα περισσότερα μας πείθουν ότι αν η επιχείρηση παρακολουθούσε με προσοχή όσα συμβαίνουν γύρω της, θα είχε προσαρμόσει τις διαδικασίες και τη λειτουργία της στις προσδοκίες της κοινωνίας. Οι προσδοκίες της κοινωνίας είναι ο κανόνας, το μέτρο, για την επιτυχία των επιχειρήσεων – και δεν εννοώ την επιχειρηματική επιτυχία, αυτή τη θεωρώ δεδομένη και είναι αναμενόμενη για την κοινωνία, τους Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς, τις ομάδες πίεσης και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Όλοι αυτοί απαιτούν, αειφόρο ανάπτυξη, όχι μόνο κερδοφόρο ανάπτυξη. Αυτό το στοιχείο θα έλεγα ότι είναι το τρίτο βήμα προς την υιοθέτηση ΕΚΕ: Πόσο ο διάλογος της επιχείρησης με όλους όσους επηρεάζονται από τη λειτουργία της –αυτούς που αποκαλούμε stakeholders - είναι σταθερός, ειλικρινής και ανοιχτός; Πόσο ανεπτυγμένες είναι οι σχέσεις της με τους Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και τις τοπικές κοινότητες; Πόσο κατανοεί την ατζέντα τους; Πόσο μακροπρόθεσμες είναι οι πιθανές συνεργασίες τους; Και κατά πόσο είναι επί ίσοις όροις;

Όλα τα παραπάνω αποτελούν αντικείμενο και των Δημοσίων Σχέσεων, έτσι όπως ο κλάδος έχει εξελιχθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Στην αρχή οι Δημόσιες Σχέσεις απαντούσαν στο ερώτημα «πως να πω καλύτερα κάτι που θέλω να πω»? Σε ένα δεύτερο στάδιο, κλήθηκαν να απαντήσουν στο ερώτημα «τι να πω»? Σήμερα η στρατηγική των Δημοσίων Σχέσεων απαντάει στο ερώτημα: «τι να κάνω»?
Και μ’ αυτό ερχόμαστε σε ένα άλλο ερώτημα που σχετίζεται με τον κλάδο των Δημοσίων Σχέσεων και το οποίο είναι το εξής:
Σε ποιο βαθμό θα πρέπει οι επιχειρήσεις να επικοινωνούν τις πρωτοβουλίες τους στον τομέα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και της Αειφόρου Ανάπτυξης;

Η πιο συνοπτική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2003 από τη Sarah Murray στους Financial times, η οποία έγραφε:
“If a company is seen as taking a communications approach to CSR, they’re damned for not being credible. And if they don’t communicate effectively, then they’re unable to implement their commitments or have any hope of persuading their critics.”

Μαρία Λαζαρίμου
Μέλος Δ.Σ. Ινστιτούτου Επικοινωνίας

Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Συνειδητοποιημένοι πολίτες

Η πρόσφατη έρευνα που εκπόνησε το ΙΕπ, σε συνεργασία με το Πάντειο και την MRB Hellas, το 2007 δείχνει ότι η κοινή γνώμη έχει συνδέσει την κοινωνική υπευθυνότητα της επιχείρησης κυρίως με τρεις περιοχές και είναι έτοιμη να επιβραβεύσει ή να τιμωρήσει την επιχείρηση ανάλογα με τις επιδόσεις της σ’ αυτές.
Πριν αναφέρω τις τρεις πιο σημαντικές περιοχές θα πρέπει να πω ότι το 34% των πολιτών έχουν ανταμείψει μία, κατά τα κριτήριά τους, κοινωνικά υπεύθυνη επιχείρηση, ενώ 17% έχουν σκεφτεί να το πράξουν. Το εντυπωσιακό είναι ότι πριν 4 χρόνια το αντίστοιχο ποσοστό ήταν κάτω του 10%. Στο θέμα αυτό τα στοιχεία του 2007 τοποθετούν την Ελλάδα 6η μεταξύ των 24 χωρών στις οποίες έγινε η έρευνα. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια θα έλεγα αφύπνιση των Ελλήνων πάνω στο θέμα της ΕΚΕ (Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης).

Ας δούμε όμως ποιές είναι οι τρεις πιο σημαντικές περιοχές θεμάτων για τα οποία θα έπρεπε να θεωρούνται απόλυτα υπεύθυνες οι επιχειρήσεις και οι οργανισμοί.

Η πρώτη περιοχή είναι εξαιρετικά αποκαλυπτική και για πολλούς μη αναμενόμενη. Οι Έλληνες πολίτες σε ποσοστό 53% δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην προσήλωση της επιχείρησης, στην σωστή και ποιοτική παραγωγική διαδικασία και επιχειρηματική λειτουργία. Δηλαδή ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες σε όσο το δυνατό χαμηλές τιμές, που δεν βλάπτουν το περιβάλλον και την υγεία των καταναλωτών και με υλικά που έχουν παραχθεί με κοινωνικά υπεύθυνο τρόπο και σεβασμό προς το περιβάλλον.

Η δεύτερη περιοχή συνδέεται στο μυαλό των πολιτών σε ποσοστό 55% με τον κοινωνικό ρόλο του εργοδότη. Απαιτούν και περιμένουν από την επιχείρηση να εξασφαλίζει ίση μεταχείριση των εργαζομένων και βελτίωση της εκπαίδευσης και των επαγγελματικών δεξιοτήτων τους. Θεωρούν κοινωνικά υπεύθυνη εκείνη την επιχείρηση που κάνει ότι είναι απαραίτητο για να δημιουργήσει ένα εργασιακό περιβάλλον όπου επικρατεί η εμπιστοσύνη, η αξιοπιστία, ο σεβασμός και η δικαιοσύνη.

Η τρίτη περιοχή θεμάτων που αναδεικνύει το 22% των πολιτών έχει να κάνει με τον ρόλο της επιχείρησης ως εταιρικός πολίτης. Κατ’ αυτούς, η κοινωνικά υπεύθυνη επιχείρηση πρέπει να συμβάλει στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να υποστηρίζει προοδευτικές κρατικές πολιτικές και νομοθεσίες, να υποστηρίζει την φιλανθρωπία και τα κοινωνικά προγράμματα και να ανταποκρίνεται με ευαισθησία σε ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Τώρα, θα ήθελα να υπογραμμίσω τα εξής πολύ σημαντικά θέματα.
Πρώτον, Κυβερνήσεις, ακτιβιστές και ΜΜΕ έχουν αφυπνισθεί και όλο και περισσότερο ζητούν από τις επιχειρήσεις να απολογηθούν σχετικά με τις επιπτώσεις που έχουν στην κοινωνία οι δραστηριότητες τους. Αν σ’ αυτούς προσθέσουμε και την επενδυτική κοινότητα έχουμε σαν αποτέλεσμα ότι η ΕΚΕ έχει αναρριχηθεί ψηλά στις προτεραιότητες του CEO σε όλες τις χώρες.

Πολλές επιχειρήσεις έχουν ήδη δραστηριοποιηθεί και κάνουν συντονισμένες ενέργειες να βελτιώσουν τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες των δραστηριοτήτων τους αλλά αυτές οι προσπάθειες δεν έχουν αποδώσει όσο θα περίμενε κανείς, για δύο βασικούς λόγους. Ο ένας λόγος είναι ότι ακόμη πολλές επιχειρήσεις βλέπουν την επιχειρηματική δραστηριότητα σαν ανταγωνιστική προς την κοινωνία και ο άλλος λόγος είναι ότι οι ενέργειες αυτές οδηγούν τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την ΕΚΕ μέσα από μία πολύ γενική θεώρηση αντί να προβληματίζονται για το πως η ΕΚΕ μπορεί να εξειδικευθεί και να ενταχθεί στην στρατηγική της επιχείρησης.
Εν κατακλείδι πιστεύω ότι είναι λανθασμένη η θέση που προβάλλεται από ορισμένους κύκλους ότι η ΕΚΕ δεν μπορεί να συνυπάρξει με το εταιρικό όφελος. Τουναντίον από την άσκηση ΕΚΕ έχουν να ωφεληθούν όλοι, αγορά, κοινωνία εν γένει και κυρίως η ίδια η επιχείρηση.

Δεύτερον, σαν φυσική συνέχεια της πρώτης αυτής σκέψης πιστεύω ότι πρέπει να δούμε την ΕΚΕ μέσα από τον φακό της σημασίας που έχουν για την επιχείρηση τα Αυλα Περιουσιακά Στοιχεία (ΑΠΣ) που διαθέτει. Πολυάριθμες διεθνείς μελέτες αλλά και έρευνες στην χώρα μας καταδεικνύουν ότι κατά μέσο όρο τα 2/3 της αξίας μίας επιχείρησης προέρχονται όχι από τα εργοστάσια, τον μηχανολογικό της εξοπλισμό ή τα κεφάλαια που διαθέτει αλλά από τα άυλα περιουσιακά της στοιχεία.
Αξίζει να αναφέρω τις επτά περιοχές των ΑΠΣ από τις οποίες οι επιχειρήσεις μπορούν να αποκομίσουν μεγάλα οφέλη και να αυξήσουν την αξία της επιχείρησης. Αυτές είναι:

1. Οι σχέσεις που έχει οικοδομήσει η επιχείρηση με όλους τους stakeholders (πελάτες, εργαζόμενοι, προμηθευτές, κοινωνία, ΜΜΕ)
2. Οι δεξιότητες και οι ικανότητες των εργαζομένων και το εργασιακό περιβάλλον
3. Η οργάνωση και τα συστήματά της
4. Η κουλτούρα και οι αξίες
5. Η γνώση και η διαχείρισή της
6. Η ηγεσία και η επικοινωνία – εσωτερική και εξωτερική
7. Η φήμη και η εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από όλους τους stakeholders

Οι πρακτικές και η άσκηση της ΕΚΕ αγγίζουν και διαπερνούν τις περισσότερες από αυτές τις περιοχές των ΑΠΣ και συνεισφέρουν και οδηγούν στην αειφόρο ανάπτυξη.

Τρίτον, οι επιχειρήσεις δημιουργούν θέσεις εργασίας, επενδύουν κεφάλαια, αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες και σαν αποτέλεσμα έχουν μια πολύ σημαντική και θετική επιρροή στην κοινωνία. Το πιο σημαντικό πράγμα που συνεισφέρουν στην κοινωνία είναι η δημιουργία πλούτου προς όφελος όλων.

Οι κυβερνήσεις πολλές φορές παραβλέπουν αυτή την σημαντική αλήθεια. Όταν το κράτος παρεμβαίνει και δημιουργούνται αντικίνητρα και νομοθεσίες που σαν αποτέλεσμα έχουν να δυσκολεύουν την λειτουργία των επιχειρήσεων, τότε το τίμημα είναι είτε χαμηλοί μισθοί είτε φυγή των επιχειρήσεων από τα εθνικά σύνορα. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί λόγο για τις επιχειρήσεις να κοιτάνε μόνο τα βραχυπρόθεσμα κέρδη τους και να αποστρέφουν την προσοχή τους από τις κοινωνικές και περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις που έχουν οι δραστηριότητες τους.
Όμως, η ΕΚΕ δεν αφορά μόνο τα κακώς κείμενα των επιχειρήσεων ούτε απλά αφορά τις φιλανθρωπικές τους πράξεις, ακόμη και σε περιπτώσεις Εθνικής συμφοράς.

Επιπλέον, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να είναι υπεύθυνες για όλα τα προβλήματα της κοινωνίας και ούτε έχουν τους πόρους για να τα λύσουν. Κάθε επιχείρηση πρέπει να επιλέξει συγκεκριμένα κοινωνικά προγράμματα τα οποία είναι σε πλεονεκτική θέση να επιχειρήσει να λύσει ή να συμβάλει στη λύση τους και από τα οποία θα δρέψει το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό όφελος για αυτήν και τους stakeholders της.

Κλείνω, απευθύνοντας ένα μήνυμα, ή αν θέλετε μια προειδοποίηση, προς τις επιχειρήσεις που θα αποφασίσουν να ανταποκριθούν σε ένα αίτημα των πολιτών που εμφανίζεται πλέον ιδιαίτερα ισχυρό και έχει να κάνει με ενέργειες που αφορούν το περιβάλλον. Προσοχή στις υποσχέσεις που αφορούν τις δραστηριότητες και την συνεισφορά της επιχείρησης στην προστασία του περιβάλλοντος. Οποιοδήποτε τέτοιο πρόγραμμα πρέπει να υποστηρίζεται με σχολαστικότητα από μετρήσιμα μεγέθη και επιδόσεις ειδάλλως η οποιαδήποτε προσπάθεια προβολής του θα έχει αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Οι πολίτες είναι πια πολύ πιο συνειδητοποιημένοι και ερευνούν τις υποσχέσεις πριν τις αποδεχθούν σαν αληθινές με κίνδυνο να τιμωρήσουν την επιχείρηση που δεν είναι απόλυτα ειλικρινής.

Δημήτρης Γ. Μαύρος

Πρόεδρος Ινστιτούτου Επικοινωνίας

Απόσπασμα από την ομιλία του κ. Δ.Γ. Μαύρου στο CEO Summit, 1/10/2007, με θέμα Επιχειρηματική Ηθική-Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη